Van harte welkom op onze site. Wij zijn Jan en Gerrie Pols, groot liefhebbers van honden en wolfhonden in het bijzonder. Wij zijn lid van de Algemene Vereniging van Liefhebbers van Saarlooswolfhonden (AVLS). Daarnaast zijn we aangesloten bij World of Lupine Foundation (W.O.L.F.) een wereldwijde organisatie die staat voor het welzijn en verantwoord fokken van wolfhonden. We fokken af en toe in huiselijke kring een nestje Saarlooswolfhonden en Lupine Dogs. Gezondheid en karakter staan bij ons voorop! Wij voeden de pups op volgens het Puppy Culture Programma, zodat zij goed gesocialiseerd hun nieuwe leven tegemoet kunnen gaan. Op deze site kunt u meer lezen over onze honden en de nestplanning.

Nieuws

Dit jaat verwachten wij helaas geen nestje

donderdag 2 juni 2022

Helaas

 Hoewel het er alle schijn van had dat Grace dit keer echt drachtig zou zijn, bleek het toch weer niet. De echo was duidelijk, geen pup te bekennen. De dame had ons weer voor de gek gehouden. We vinden het natuurlijk ontzettend jammer, maar zoals ik altijd zeg.... fokken is gokken. We proberen het in de herfst weer. 

woensdag 27 april 2022

Zou het dan nu echt?

 Al een hele tijd hopen wij op pupjes van Grace. De outcross met Ghost, dat lukte niet, Grace bleef leeg. Thorgal, goede dekking, maar.... Grace bleef leeg. Het was tijd voor drastische maatregelen. Een reu die niet te ver weg woont, die ze goed kent en die goed kan dekken..... Tja, zo kwamen we uit bij Endor. Voor de genen variatie niet de meest logische keuze, want Endor heeft met zus Romy natuurlijk ook een nestje gefokt en de pups uit dit nest zouden dan praktisch dezelfde genen hebben. Maar zoals gezegd, het moest er nu echt van komen en Endor was de beste optie. Nu is het zo dat er bij de eigenaren van de pups uit het nest van Endor en Romy weinig animo is om verder te fokken, dus het is nu ook weer geen ramp. Hoe dan ook, we spraken af met de eigenaren van Endor dat we iedere week samen zouden wandelen. En zo gezegd zo gedaan. Op deze manier was het voor Grace inmiddels de normaalste zaak van de wereld dat we op woensdag even een klein stukje gingen autorijden en dan lekker wandelen met Endor in het bos en daarna even koffie bij Endor thuis. Grace was steeds meer op haar gemak daar in huis en dat was precies de bedoeling! Alle energie die we erin hebben gestoken, lijkt zich nu terug te betalen,.... want toen Grace loops werd, was het geen enkele stress voor haar om even naar Babberich te rijden. Endor is een zeer ervaren reu, dus voor hem was het duidelijk wat er verwacht werd. En zo werd.... op koningsdag Grace gedekt door Endor op de heilige grond van het voormalige klooster in Babberich. Nu is het natuurlijk hopen dat het ook daadwerkelijk raak is. Dat betekent dat we nog even in spanning zitten tot de echo over 4 weken. Duimen draaien dan maar...... en hopen op het beste!!! Een mooie nestje met gezonde pups!





vrijdag 10 september 2021

Een date in Rotterdam

Het zijn spannende tijden. Grace is loops en nadat we gisteren van de dierenarts hoorde dat we vandaag naar de reu mochten, zijn we dus met Grace naar Rotterdam geweest. In Rotterdam woont Thorgal, een prachtige en ontzettend grote wolfsgrauwe reu. Hij is al een beetje op leeftijd maar dat vindt Grace niet erg, een ervaren man weet wat hij moet doen. Toen we aankwamen in Rotterdam moest Grace natuurlijk eerst even "op adem" komen na zo'n lange autorit. Maar al snel was er liefde in de lucht. Het duurde dan ook niet lang voordat de twee gekoppeld zaten. Iets langer dan een kwartier duurde de liefde, maar dat is natuurlijk meer dan genoeg. Omdat we weer een flink eind terug moesten rijden en we precies in de spits zaten, gingen we ook vrij snel weer onderweg. En hoe krijgen we het voor elkaar, het was de op een na drukste spits van dit jaar dus.... file, file, file..... Tja, je moet er wat voor over hebben natuurlijk. We gaan morgen weer terug voor een tweede dekking, maar morgen is het hopelijk wat rustiger op de weg. Hoe dan ook, laten we in ieder geval maar hopen dat we over 2 maanden een aantal pupjes mogen verwelkomen!

Heeft u interesse in een pupje uit deze combinatie, schroom dan niet om contact op te nemen! 

Elkaar eerst even het hof maken natuurlijk....

En dan .... actie

Ook hard werken voor de eigenaren.... 



dinsdag 31 augustus 2021

Baas of eigenaar, dictator of verzorger?

Voor het eerst sinds mijn operatie van 10 dagen geleden, wil ik weer even wandelen. De pijn is wat minder en ik ben weer wat mobieler, dus tijd om weer wat conditie op te gaan bouwen. Hoewel Grace binnen een enorm loeder kan zijn, ze vliegt zowat blaffend door de ruiten als er een duif in de voortuin zit of iemand de oprit op komt, is ze buiten de liefste en braafste hond ooit. Ik besluit dus dat ik met haar ga wandelen. Haar zus Romy is op dit moment loops en we hopen dat zij snel zal volgen. Misschien dat een wandelingetje de boel wat kan stimuleren. Grace geniet altijd met volle teugen van een wandeling. De riem hangt altijd losjes, ze blijft uit zichzelf keurig naast me lopen. Ze staat regelmatig even stil om te ruiken of om zich heen te kijken. Ze reageert niet op mensen, andere honden, brommers, vreemde voorwerpen, werklui met machines of noem maar op. Katten of prooidieren ziet ze wel maar als ik op het moment dat ze wat wil doen rustig NEE zeg, blijft de riem los en zij rustig. Kortom, buiten aan de riem is ze echt de perfecte hond. 

Het zonnetje schijnt en we genieten samen van de wandeling. Zoals altijd staat ze regelmatig even stil om te ruiken of rond te kijken en dat komt goed uit, want ik heb ook even tijd nodig af en toe. Op een gegeven moment staat ze weer te ruiken aan een grassprietje. Aan de overkant van de weg in tegenovergestelde richting komt een stoere grote kerel aangelopen met een Duitse Herder. Als de herder ons ziet begint hij te blaffen. Er volgt direct een ruk aan zijn riem. Grace kijkt even op om vervolgens weer geconcentreerd aan het grassprietje te ruiken. Het duurt me nu wel erg lang dus ik zeg rustig tegen haar "Zeg tante Truus, gaan we nog wandelen of blijven we de hele dag hier staan?" 

De man vindt er wat van, dat niet alleen hij zegt er ook wat van. "Mevrouw, u bent de baas hoor, de hond moet doen wat u wil!" Ik kijk op en zeg rustig tegen hem :"Dat is misschien hoe de relatie tussen u en uw hond is, maar die van ons is gebaseerd op respect en gelijkheid. Ik ben niet haar baas, maar haar verzorger en we zijn maatjes. Natuurlijk kent ze de commando's en luistert ze er ook naar maar alleen als het nodig is voor haar of mijn veiligheid. Nu zijn we gewoon aan het wandelen en de wandeling moet voor haar net zo fijn zijn als voor mij."

De man geeft nog een ruk aan de riem van de Duitse herder terwijl hij mompelt "Stomme hippie". Waarop mijn gevoel zou willen schreeuwen "lompe boer",  maar mijn mond vanuit mijn verstand rustig reageert met "stom ben ik niet, maar hippie vind ik een lief compliment, fijne dag samen!" Grace is inmiddels klaar met de inspectie en samen lopen we rustig verder, tot het volgende grassprietje. 









maandag 7 juni 2021

Een avondwandelingetje met een Saarloos pubermeisje

 Ga je mee wandelen Dasha?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 3 minuten..... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Wat is er Dasha?

Ik ruik iets....

Wat ruik je dan?

Gewoon hier in het gras, wat de buurthonden allemaal te melden hebben....

Oh, ja, je zal eens een roddeltje missen hè.... nou ja, ik wacht wel even..... ben je al zover Dasha? Kunnen we weer wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Wat is er nu Dasha?

Het ruikt hier lekker fris.... wat is dat?

Dat is de sloot Dasha.

De sloot? Kan je daar ook lopen?

Nee Dasha, dat kan niet.

Ik ga het toch proberen......  Oei, koud, koud, koud, nat, nat, nat....

Ja, Dasha, een sloot is nat, zullen we weer verder wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Zucht.... wat nu weer Dasha?

Ik zie iets.... ik weet wat het is, we hebben ze pas ook gezien... het zijn... het zijn.... uh wat was het ook alweer.... paarden, ja paarden!

Bijna goed Dasha, dit zijn ezels.

Ezels, wat zijn dat nou weer, ze lijken op paarden...

Ja dat klopt maar ze maken een ander geluid.

Oh, kan ik ermee spelen?

Nee Dasha, dat zou ik niet doen, zullen we verder wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Ja, Dasha, wat nu?

Ik zie f*cking grote Dalmatiërs mam, zie jij ze ook?

Nee, Dasha, dat zijn koeien.

Koeien? Wat zijn nu weer koeien, kan ik daar dan mee spelen?

Nee Dasha, dat vindt de boer niet leuk, kom we gaan verder wandelen.

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Diepe zucht.... wat nu weer Dasha?

Ik ruik iets mam... bah het stinkt, wat is dat mam?

Dat is asfalt Dasha, ze zijn de weg aan het asfalteren.

Hmmmm, even met mijn neus in de wind.... bah het stinkt echt hoor, poep ruikt veel beter!

Ja Dasha, poep ruikt heerlijk, zullen we weer wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Nee, hè.... zucht.... Ja Dasha?

De geiten mam, van pas, zie je ze? Zal ik nu met ze gaan spelen mam? Mag het?

Nee Dasha, geiten vinden het niet zo fijn om met wolfhonden te spelen.... laten we maar gewoon doorwandelen.

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Grrrrr.... ja Dasha, wat is er nu weer.....

Sssst mam, ik hoor iets...

Wat dan Dasha?

Hoor je dat niet dan? Het is vast een hele rare vogel....

Oh dat, nee Dasha, dat is de kerkklok, die slaat ieder uur....

Pff, wat een herrie.... 

Ja, een enorme herrie, zullen we weer wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 100 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Zucht, zucht, zucht.....

Mam, wat is dat?

Dat is een beeld Dasha, moderne kunst....

Is dat gevaarlijk mam?

Nee Dasha, dat is niet gevaarlijk.

Kan ik er gewoon langs en een beetje ruiken?

Ja hoor Dasha, geen probleem, zullen we dan maar weer door wandelen?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 200 meter.... Mam, stop, stop, stop!!!!!

Ja, Dasha, wat is er nu weer?

Ik hoor en zie iets mam, een meisje op de fiets, ze heeft pijn!

Nee, Dasha, ze heeft geen pijn, haar remmen piepen een beetje.

Geen pijn? Echt niet? Gelukkig!

Ja, gelukkig, zullen we dan maar weer?

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 500 meter...Dasha, stop!

Huh, wat is er mam?

Niks, maar je moet altijd even stoppen voordat je de weg oversteekt, dus even wachten tot je van mij weer mag lopen.

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Neee, wachten!

Oh ja, wachten......

Zo nu kunnen we.

Jaaaa lopen, lopen, lopen, leuk, leuk, leuk.....

Na 300 meter...   Mam, stop, stop, stop, nu!!!

Potverdikkie Dasha, wat nu weer.

Kijk daar mam, hazen, laat de riem los dan kan ik ze pakken!

Nee Dasha, ik laat de riem niet los en je gaat ze ook niet pakken. We gaan verder, we zijn bijna thuis!

Thuis? Thuis? Bah, thuis is saai!

Ja, Dasha thuis is saai en mam heeft op dit moment enorm veel behoefte aan saai, dus kom op!

Ha, schat, dat was een lange wandeling....

Pfff, nou ja, niet lang, slechts 4 km, maar wel een avontuur..... althans, voor Dasha!






vrijdag 4 juni 2021

Herplaatsen

Er rust een zwaar taboe op, waarschijnlijk gevoed door de vele vooroordelen. Herplaatsen..... het is bijna een vies woord. Want wie herplaatst zijn hond nou? Je herplaatst je kinderen toch ook niet? Herplaatsen staat bijna gelijk aan falen, opgeven, slecht baasje en ga zo maar door. Maar klopt dit wel? Kan er misschien ook een andere kant zitten aan herplaatsen? Kan het misschien zelfs wel in het belang van de hond zijn? Bijna iedere fokker van Saarlooswolfhonden krijgt er wel een keer mee te maken. Natuurlijk zoek je de best mogelijke baasjes, natuurlijk doe je je best om die nieuwe baasjes goed in te lichten maar toch....
In het contract zet je duidelijk dat herplaatsen nooit zo maar mag, niet zonder overleg met de fokker! Althans, dat staat in onze verkoopcontracten. Waarom? Omdat herplaatsen soms gewoon de beste optie is en wij als fokkers dan graag zeker willen weten dat de hond goed terecht komt. 

Er zijn tal van redenen te bedenken waarom een hond herplaatst moet worden. Van ernstige ziektes van de eigenaren, gevechten tussen honden onderling, tot een simpel maar eerlijk toegeven dat het toch wat moeilijker was dan je aanvankelijk had gedacht. Een Saarloos is nu eenmaal geen Labrador. Niemand heeft er iets aan als er dan allerlei verwijten worden gemaakt en al helemaal de hond niet! Om de vergelijking naar kinderen er maar weer eens even bij te pakken. Soms is er in een gezin onenigheid tussen ouders, ze kunnen ervoor kiezen om voor de kinderen bij elkaar te blijven, maar vaak is dat eigenlijk helemaal niet in het belang van die kinderen. Vaak zijn die kinderen erbij gebaat als ouders gaan scheiden en er daarbij vooral aan het belang van de kinderen wordt gedacht! Zo is het ook bij de hondjes, vaak is herplaatsing echt in het belang van de hond. Ik ben nog nooit eigenaren tegen gekomen die de hond vrolijk aanboden ter herplaatsing. Nee, het gaat altijd gepaard met schuldgevoel en verdriet, net zoals bij die scheiding van die ouders! Herplaatsing is een rouwproces voor de oude eigenaren en een nieuwe kans voor de hond. 

Als fokkers veroordelen we nooit iemand die, om welke reden dan ook, de hond niet langer kan houden. We zijn dankbaar als de eigenaren netjes volgens het contract met ons contact opnemen zodat wij kunnen zorgen dat het hondje een gouden plekje krijgt ergens. Wat ons betreft is herplaatsen geen taboe, geen vies woord, maar een eerlijk toegeven dat de hond ergens anders beter af zal zijn. Een verdrietige gebeurtenis die hopelijk een Happy End mag krijgen. Natuurlijk hebben wij onze best gedaan om baasjes te vinden waar de hondjes de rest van hun leven kunnen blijven. Maar als dat om welke reden dan ook niet lukt, dan zijn we er om te helpen tot een oplossing te komen die voor het hondje het beste is. 





zaterdag 6 maart 2021

Helaas

Helaas heeft de echo, die we bij Grace hebben laten maken, uitgewezen dat ze niet drachtig is.  Fokken is gokken, zeg ik altijd. Het is deze keer dus niet gelukt. Natuurlijk vinden we dat erg jammer, vooral ook voor de eigenaresse van de reu, die zich er net zo op had verheugd als wij. En voor de mensen die interesse hadden getoond in de aanschaf van een pup uit deze combinatie. Maar dit is de natuur, we kunnen er verder weinig aan veranderen. We hopen dat we bij de volgende loopsheid meer geluk zullen hebben. Wordt vervolgd......